Deprecated: Functie WP_Dependencies->add_data() werd aangeroepen met een argument dat sinds versie 6.9.0 verouderd is! IE voorwaardelijke reacties worden genegeerd door alle ondersteunde browsers. in /mnt/web206/d1/94/54377094/htdocs/WordPress_02/wp-includes/functions.php on line 6131

Waarom extreem vaak makkelijker voelt dan normaal

In mijn werk zie ik het keer op keer gebeuren. Mensen kiezen liever voor extreem dan voor normaal.

Niet omdat ze dat per se willen.
Maar omdat extreem duidelijk voelt.

Een streng dieet. Een nieuw trainingsschema. Alles omgooien.
Ineens geen suiker meer. Vijf keer per week sporten. Strakke regels.

Het geeft houvast.
Je weet precies wat mag en wat niet mag.
En zolang je je eraan houdt, voelt het goed. Succesvol zelfs.

Dat is ook de reden waarom diëten zo goed lijken te werken.

Ze zijn afgebakend.
Je volgt een plan.
Je hoeft niet na te denken.

Doe je het goed, dan doe je het helemaal goed.
En als je ervan afwijkt, voelt het al snel alsof je gefaald hebt en laat je het helemaal los.

Dat alles-of-nietsprincipe is herkenbaar voor veel mensen.

“Ik wil snel resultaat.”
Dus: streng eten. Veel trainen. Geen uitzonderingen.

En laat ik eerlijk zijn: op korte termijn werkt dat vaak ook.
Je ziet verschil. Je voelt verschil. Dat motiveert.

Maar bijna niemand houdt het vol.

En dat heeft niet te maken met discipline.
Het heeft te maken met mens zijn.
We zijn geen machines. We hebben sociale momenten, drukke periodes, vermoeidheid, emoties. Een aanpak die alleen werkt als alles perfect gaat, werkt niet in een normaal leven.

En daar zit precies de uitdaging.

Want normaal voelt minder spannend.

Geen drastische regels.
Geen spectaculaire transformatie in drie weken.
Geen zwart-wit.

Normaal vraagt iets anders.
Het vraagt dat je zelf leert kiezen. Dat je leert bijsturen. Dat je verantwoordelijkheid neemt zonder alles om te gooien.

En dat voelt minder overzichtelijk.

Toch ontstaat juist daar echte patroonverandering.

Soms is een rigoureuze start niet verkeerd.
Voor sommige mensen is het nodig om eerst een duidelijke lijn te trekken. Om weer te voelen: zie je wel, ik kan dit. Ik ben het niet kwijt.

Maar dat is geen eindpunt.
Het is een startpunt.

Daarna begint het echte werk.

Niet 100% perfect.
Maar 80/20.
Consistentie boven intensiteit.
Gedrag herhalen totdat het normaal wordt.

Want uiteindelijk bepaalt niet wat je één week extreem doet je resultaat.

Het is wat je maanden (en uiteindelijk jaren) kunt blijven doen.

Wat jij normaal maakt, bepaalt je uitkomst.

En dat is misschien minder spectaculair.
Maar wel duurzaam.