Natascha deel1

September 2016.
Na het plotseling overlijden van mijn moeder stort ik in. Fysiek en mentaal.
Ik bezoek huisarts en GGZ praktijkondersteuner.
Er wordt een mega vitamine D tekort geconstateerd (wat heel veel fysieke klachten verklaart) en daarnaast vermoed men burn-out en depressieve klachten (incl. paniekaanvallen).
Dat vitamine D tekort is gemakkelijk (doch niet snel) aan te vullen.
Het mentale gedeelte is een hele klus.

De praktijkondersteuner biedt een luisterend oor maar verder niet zo veel. Ik vraag een doorverwijzing naar psycholoog maar ben daarnaast ook zelf op zoek naar oplossingen.
Daar ik gek op sport ben en eerder veel heb hard gelopen kom ik op het idee van running-therapie.
Met tip van de p.o. en even googelen vind ik Move2UR.
Ik mail wat heen en weer met Urmila en er blijkt een open dag te zijn op 15 januari.
Meteen afspraak voor oriënterend gesprek en eventuele intake gemaakt.
Ik voel me snel op mijn gemak bij haar en ondanks mijn emotioneel nogal instabiele toestand kan ik wel uitleggen wat mijn wensen en grenzen zijn.
Op dat moment weeg ik ruim 115 kilo (hoogste gewicht 117,5 een paar weken eerder).
Maar wanneer Urmila uitlegt dat ze ook bij afvallen begeleiding kan geven, geef ik direct aan dat ik daar vooralsnog niet mee bezig wil zijn.
En dat wordt gelukkig zonder verdere pogingen tot overreding geaccepteerd.
Ik besluit ter plekke de overeenkomst voor 12 weken running-therapie te tekenen zodat er geen weg terug is.

Start running-therapie, 27 januari 2017.
Daar ga ik, richting Tiel voor mijn eerste sessie. Vreselijk gedoe met de band van de hartslagmeter.
Ik heb altijd al een hekel aan die dingen gehad maar met dat dikke lijf is het helemaal een bezoeking.
Gelukkig leidt Urmila me af van mijn frustratie en kunnen we gaan hobbelen (veel meer is het dan nog niet te noemen ha ha).
Ik hijg en stamp en zweet en puf maar ik heb het ook naar mijn zin. Heerlijk buiten en bewegen!!!
Naast de vrijdag bij Urmila moet ik zelf ook nog twee keer per week lopen. Maar ik heb geluk, een vriendin van me wil mee en dat maakt het stuk makkelijker.
Na zo’n twee weken komt de eerste keer dat ik alleen moet omdat de vriendin niet fit is, dat is even een drempel.
Maar ik ga, ploeter door de sneeuw en rond mijn training netjes af.

Laatste sessie running therapie, 21 april 2017.
Een half uur aan één stuk lukt en sowieso wordt ik heel blij van rennen, als therapie was dit zeer geslaagd.
Bijkomend voordeel, ik ben toch wat kilootjes kwijt geraakt (maar nog altijd 108 kg schoon aan de haak hoor).
En nu…….. met dat hardlopen ga ik zelf wel verder maar ik heb inmiddels wel behoefte aan volgende stappen naar een lager gewicht én ik kan de persoonlijke begeleiding, die verder reikt dan alleen het sporten, nog niet missen.
Dus ik kies voor een volgend traject bij Urmila. Personal training in de door mij zo verfoeide sportschool.

Personal training vanaf 28 april 2017.
Pfff die eerste keren trainen in de sportschool.
Uiteindelijk geniet ik wél van elke training maar in de eerste weken zeker niet van elk moment.
Ik voel me regelmatig even heel ongelukkig in mijn lijf waar echt een sportvrouw in zit maar die wordt ernstig belemmerd door kilo’s vet.

Gelukkig begrijpt Urmila perfect waar knelpunten liggen als ik dit aangeef en komt dan altijd met een oplossing.

Naast de trainingen houd ik een aantal weken mijn voeding bij zodat Urmila mee kan kijken en me tips en aanwijzingen kan geven.
Dat werpt al snel zijn vruchten af.
Ik begin nú serieus af te vallen.

En hoe het nu is lees je volgende week.